Kobuz

Prezentacje maturalne Samotnik, potrzebuje dużego terytorium łowieckiego, w rzadkim lasostepie i na terenach uprawnych, poprzecinanych lasami. Nie występuje w miastach. Lęgi: Gdy młode ptaki wracają ze swego pierwszego zimowania w tropikalnej Afryce, mają jeszcze szatę młodocianą, lecz mogą się już rozmnażać. Pod koniec kwietnia lub na początku maja zajmują terytoria lęgowe, ale jaja są składane dopiero w końcu maja lub na początku czerwca. Jak wszystkie sokoły, nie budują gniazda same, lecz zajmują cudze, z roku na rok te same, jeśli przetrzymają zimę. Najczęściej wybierają gniazda wron, które umieszczone są na czubku wysokiego drzewa. Znoszą od dwóch do czterech jaj, wysiadywanych przez 28 dni. Często wylęgają się tylko dwa pisklęta, które przenoszą się na sąsiednie gałęzie po czterech tygodniach. Pożywienie: Lot pościgowy kobuza jest wyjątkowym widowiskiem. Kobuz startuje do ataku, gdy jakiś mały ptak pojawia się na otwartej przestrzeni, gdzie jest dostatecznie dużo miejsca na nabranie szybkości. Goni swoją ofiarę tak lekko, zwinnie i szybko, że trudno nadążyć za nim wzrokiem. Jeśli uciekający ptak nie zdoła natychmiast dopaść krzaków, jest zgubiony. Tylko z jaskółki dymówki musi czasem zrezygnować, nawet po długotrwałej pogoni i jej daremnym poszturchiwaniu. Poluje aż do zmierzchu, także na nietoperze i ważki. Widziano kobuza polującego nawet przy świetle księżyca. Przy swej dużej szybkości w ataku, często przekraczającej 150 km/godzinę, nie może atakować na ziemi, ale potrafi strącić siedzące na gałęzi ptaki. Ważki pożera w locie, a szczątki ich skrzydeł spadają na ziemię. rollbanner