Pustułka

Reduxil Samiec ma szarą głowę i czarny wąs oraz szary ogon z czarną, szeroką przepaską i białym paskiem na końcu; samica ma brązowawą głowę i prążkowany ogon. Chętnie odzywają się w locie ostrym „gli gli gli\". Środowisko: W środkowej Europie jest to najczęściej spotykany sokół; występuje wszędzie tam, gdzie są łąki. Unika dużych, zwartych kompleksów leśnych. Lęgi: Samiec prezentuje loty tokowe - przechylony na bok lub z prawie złożonymi skrzydłami przelatuje jak strzała. Parzeniu się towarzyszy głośny krzyk i ma ono zwykle miejsce na gałęzi w pobliżu gniazda. Pustułki lęgną się w opuszczonych gniazdach innych ptaków, przede wszystkim wron i srok. Gniazdują też we wszelkiego rodzaju budynkach, ale wysokich. Czasem wybierają dziury w murze osłonięte przed wiatrem. Na wysokich wieżach kościelnych gnieżdżą się w luźnych koloniach. Swój kunszt latania pustułki pokazują właśnie w wirach wiatru, tworzących się wokół wież. Chętnie korzystają ze skrzynek lęgowych lub płaskich koszy wywieszanych specjalnie dla nich. Wyściółka w gnieździe jest skąpa, podobnie jak u innych sokołów. Pierwsze jaja (w sumie 3-5) składane są w ostatniej dekadzie kwietnia, częściej jednak w maju. Wysiaduje tylko samica, dosyć długo, bo 28-30 dni; samiec karmi ją w tym czasie. Jeżeli nie zdobędzie pokarmu w dostatecznej ilości, wysiadywanie zostaje przerwane. Ta „regulacja urodzin\" jest u sokołowatych powszechnie znana, jest to przystosowanie się do aktualnej ilości pożywienia. CALLAN, Angielski