Ścierwnik biały

Sklep jeździecki Ptaka dorosłego w locie można pomylić z bocianem (taka sama wielkość i jasne upierzenie). Z bliska widoczny jest klinowaty ogon i wciągnięta szyja. Upierzenie nie jest białe, lecz kremowe. W pierwszym roku życia młode ptaki są ziemistobrązowe z jasnymi brzegami piór, w drugim roku jednolicie brązowe, a potem po każdym pierzeniu jaśniejsze, aż do osiągnięcia szaty dorosłej, co następuje w piątym roku życia. Rozpiętość skrzydeł od 150 do 160 cm. Środowisko: Stepy, pustynie i półpustynie ze ścianami i półkami skalnymi jako miejscami dla gniazd. Poza okresem lęgowym także na równinach, w pobliżu wysypisk śmieci. Lęgi: Składanie jaj w drugiej połowie kwietnia, wysiadywanie 40-42 dni; pisklęta pozostają w gnieździe 85-95 dni; oboje rodzice, na zmianę, wysiadują jaja. Gniazdo znajduje się w niszach i pieczarach albo przynajmniej w cieniu, pod nawisem skalnym, czasami w małych koloniach. Pożywienie: Padlina, a także ślimaki, żaby, jaja i pisklęta ptaków oraz ekskrementy. Ściewnik biały jest, jak na ptaka drapieżnego, dobrym piechurem o kurzym sposobie chodzenia. Jego podobny do pesety dziób dziób nadaje się szczególnie do wyciągania kawałków mięsa spod rozerwanej skóry. Nie jest jednak dostatecznie silny, aby rozerwać skórę. Gdy duże sępy szarpią padlinę, głodny ścierwnik przygląda się im. Po biesiadzie sępów oczyszcza kości i zjada przesiąkniętą krwią ziemię. Atlas Ćwiczeń